نقش لبهای تو بر گونه من حک شده بودتا کمر ، زلف پریشان تو پیچک شده بود در حریم دگری خیمه زدن ممکن نیست بوسه در مزرعه عشق مترسک شده بود شب مهتابی و من خواب تو را دیدم باز چشم و ابروی تو مانند عروسک شده بود بی خبر باغ دلم خورده به باغ دل تو عاشق نسترن و زنبق و میخک شده بود دل من بوده فقط در طلب دولت عش...

در روز طبیعت که پریشان تو بودمبا خون جگر سرزده مهمان تو بودم چون سیزدهم بی تو غریبانه بدر شد من غرق شدم در خود و حیران تو بودم عالم همه سرمست گل و سبزه و لبخند بی حوصله من گوشه زندان تو بودم غافل شدم از فصل دل انگیز بهاری پاییز ترین برگ خیابان تو بودم دیدم همه جا دلبر و دلداده و دلدار در خلوت خود دس...

مهتاب شبانه ام سحر کم دارداین ثانیه ها دو چشم تر کم دارد سخت است کمی باور تنهایی من دلتنگی من زنگ خطر کم دارد تنهاست چرا قاصدک خسته عشق از حال تو همواره خبر کم دارد مطرح شده موضوع جدایی اما این لایحه تجدید نظر کم دارد دست از سر من دوباره بردار و برو دنبال کسی که دردسر کم دارد بی عشق تو من سیزدهم در ...

آمد از پیچ و خم خاطره ها رد شد و رفت عاشقم بود ولی گیج و مردّد شد و رفت چهره ساده و رنجیده و معصومی داشت بی وفا با دل بیچاره من بد شد و رفت مثل دیوار بلندی که ندارد روزن برسر جاده خوشبختی من سد شد و رفت بودنش مایه ی آرامش من نیست ولی بازهم روی دلم زخم مجدد شد و رفت از سرخستگی انگار به

پدر شور و نشاط زندگانیپدر قربانی نامهربانی پدر دلگرمی هر خانواده توانمندی در عین ناتوانی پدر از جنس سخت استقامت غمی پنهان در اوج شادمانی پدر کوه غرور و پایداری پدر رنگ امید و قهرمانی پدر آرامش روح و روانم پدر تندیسی از شیرین زبانی پدر شمعی فروزان در خموشی پدر در سینه ، مهری جاودانی پدر معنای عشق و ت...

کاش از هر غزلم فاصله را خط بزنیروی هر بیت فقط رنگ محبت بزنی گرچه گفتی به من اشعار پر از هرزگی است می کنم حوصله هر قدر که تهمت بزنی این نشد کار که تا قلب تو آسوده شکست بی جهت قید مرا ساده و راحت بزنی خیره سر باشی و تا کار تو افتاد به من هی دم از سادگی و عشق و صداقت بزنی بین اشعار من و حالت اگر سازش ن...

سبزه و آلاله و نسرین گذشتبی خبر نوروز عطرآگین گذشت از میان سبزه ها تا رد شدی عطر موهای تو از پرچین گذشت سیب و سنجد ، سکه و سیر و سماق شور و شوق از سفره هفسین گذشت تا سخن از قصه فرهاد شد نوبت افسانه شیرین گذشت گل به ناز آمد کمی ، بلبل به شور هم گذشت آن فرصت و هم این گذشت از بهاران چند روزی طی شده بوی...

باید بریم رای بدیم گرچه غمینه زندگیشاید یه روز بهار بشه فصل حزین زندگی البته من فکر می کنم تا بوده اینه زندگی هرکسی انتخاب بشه بازم همینه زندگی اگرچه ناله های ما به خاطر تورّمه رتبه افسردگیمون تو کل دنیا دومه میون دست اینو اون همیشه نون گندمه دوباره صحنه های ما پر از حضور مردمه الهی روزای

موقع بیداد اهریمن به دنیا آمدم با زبانی بسته و الکن به دنیا آمدم برف و بوران،خاک و باران،سوز و سرما،ابر و باد شاعری هستم که در بهمن به دنیا آمدم مهدی حبیبی

ای تمام سینه ام ماوای تو مهربانی می شود معنای تو ساده از من دل بریدی لاجرممانده ام با عشق جانفرسای تو نیستی ، از خاطرم کی می رود طرح ناز قامت رعنای تو باد هم نامهربانی می کند گر نیارد عطر روح افزای تو در بساط خالی من آه نیست تا کنم با ناله ها سودای تو رفتی آرام از میان برفها یادگاری مانده جای پای تو...

لحظه ای با من نمی مانی فقط دل می بری در دل محزون من بیهوده منزل می خری مثل تو سنگین دل هرگز من ندیدم تاکنون در زمین یا در میان گنبد نیلوفری ساده بودم فکر کردم عاشق دل بستنیمن ندانستم که هم بی رحم و هم عصیانگری چون که سوری بود عشقت طبق آئین کهن می زنی آتش مرا ، از روی آتش می پری قبل از این پیمان شکن ...

گذشتم از خیابانی که می دانم نمی دانیمنم در خویش زندانی که می دانم نمی دانی شده بعد از تو همخوابم غم و مهتاب و تنهایی همین اندوه پنهانی که می دانم نمیدانی تو و لبخند و آرامش در این سرمای تن فرسا من و شبهای بارانی که می دانم نمی دانی جدا از گرمی دستت غبار غصه بنشسته در این ابیات پایانی که می دانم نمی ...

بی وفا طالب عشق از تو شدن بی جهت است چشم ناپاک تو سرچشمه ی هر معصیت است معرفت داشته هر دلبر شیرین سخنییار من از چه جهت این همه بی معرفت است هرکه دل داده به دلدار دگر بی تردید صاحب مرتبه و جایگه و منزلت است لحظه ای خنده به لب داری و یکدم ناخوشمن ندانم که چه اندیشه در این مصلحت است بهتر آنست که مهر تو...

داغ است دیگر گاه جا خوش می کند دریک فنجان ، قهوه تلخ گاه در یک استکان چای گاه دردیست که تا ابد به دل می ماند مهدی حبیبی

یه صفحه ی زرشکی اسب سفید و مشکی دو تا قلعه ی خالی سربازای پوشالی فیلای پیر و خسته وزیر دلشکسته اسبا همین حوالی یه بازی خیالی چه ظهر دلپذیری عجب شاه و وزیری من و صفحه ی شطرنج یه وضع سخت و بغرنج با اینکه از خیالت یه لحظه دور نمیشم از خونه ی تو اما همیشه کیش کیشم مهدی حبیبی

دلبرم قلب مرا با خنده هایت شاد کنهرکجا هستی به یادم بی صدا فریاد کن عطرهایت بوی رفتن می دهد نامهربان در کنار من بمان ، این خانه را آباد کن طاقت دوری ندارد ، سینه ی رنجور منخود شکستی قلب من ، قلبی دگر بنیاد کن بوده ای با من تمام ماه های سال راچاره ای بر حالت محزون این خرداد کن زاده ی اندوه و دردم بی ...

اون که منو قسم میداد به جونش افتادم از چشای مهربونش اون که غرورمو براش شکستم هرچی بدی کرده چشامو بستم اون که منو با گریه روبرو کرد رفت و با یار دیگه گفتگو کرد اون که منو به دست غم سپرده غصه ی تنها شدنو نخورده اون که تموم روز و سال ما شد واسه همیشه بی خیال ما شد کاشکی می گفت گناه من چی بوده دلیل اشتب...

قصه هامون شروع شدن بدون صبر و خیلی زود همیشه یادمون دادن بوده یکی ، یکی نبود یکی اومد که دل نده یکی دیگه نابلده شروع قصه های ما همیشه زیر گنبده بوده یکی از اولش دوری ولی از اون یکی این قصه های مسخره همیشه بوده الکی قصه که باز به سر میاد کلاغ دربه در میاد با صدتا ترس و دلهره کلاغه از ما دلخوره بخاطر ...

حاصل با او نشستن آه بودزندگانی گرگ و او روباه بود مثل عمر کودتا در ترکیهدر کنارم بودنش ، کوتاه بود مهدی حبیبی

امروز که آغوش تو آرامش جانستفردا که رسد ، مامن و جای دگرانست دلدار دگر دیدی و از من تو بریدی تا بوده چنین بوده و تا هست همانست یک روز هویدا شود و جلوه نمایدآن ماه فروزان که درآن ابر ، نهانست دلداده تر از من که کسی نیست در این شهراینست حقیقت که نه ظن هست و گمانست شب گشته سحر ، خواب در این دیده نیامد ...