قلب مرا شاد کن

دلبرم قلب مرا با خنده هایت شاد کن
هرکجا هستی به یادم بی صدا فریاد کن

عطرهایت بوی رفتن می دهد نامهربان
در کنار من بمان ، این خانه را آباد کن

طاقت دوری ندارد ، سینه ی رنجور من
خود شکستی قلب من ، قلبی دگر بنیاد کن

بوده ای با من تمام ماه های سال را
چاره ای بر حالت محزون این خرداد کن

زاده ی اندوه و دردم بی حضورت نازنین
خواهشا فکری بر این اندوه مادرزاد کن

رحم کن بر من که چون مرغی اسیرم در دلت
یا بُکش یا دانه ده یا از قفس آزاد کن

مهدی حبیبی