پاییز نامرد

با نگاهی مهربان ، نابود کن تردید را
بازهم در آسمان ، دلگرم کن خورشید را

خطی از بطلان بکش بر باور دیروز من
روزی از یادم ببر این ناله ی جانسوز من

با محبت ، زخمهای تازه ام را حذف کن
از طلوع صبحها ، خمیازه ام را حذف کن

سیم نا کوک دل آزرده ی گیتار منم
آخرین کام سبک از لب سیگار منم

سیم ناکوک دلم را با صدایت کوک کن
فکر رونق دادن این خانه ی متروک کن

کاش از قلبم بگیری زردی پاییز را
تا فراموشش کنم نامردی پاییز را

مهدی حبیبی